Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego w parafii na Rybakach rozpoczęła się o świcie, o godzinie 6.00, uroczystą Mszą Rezurekcyjną, poprzedzoną procesją z Najświętszym Sakramentem. Wierni licznie zgromadzili się, by wspólnie wyznać wiarę w Chrystusa Zmartwychwstałego i dać świadectwo nadziei, która rodzi się z pustego grobu.
Procesja rezurekcyjna przeszła tradycyjną trasą ulicami: Klonowica, Bydgoską, Konopnickiej i Rybaki. W modlitewnej atmosferze, przy dźwięku dzwonów i śpiewie wielkanocnych pieśni, Parafianie i Goście towarzyszyli Chrystusowi obecnemu w Najświętszym Sakramencie, ogłaszając światu radosną nowinę o Jego zwycięstwie nad śmiercią.
Uroczystej liturgii przewodniczył ks. proboszcz Krzysztof Winiarski. W Eucharystii uczestniczyło wielu Parafian, Gości oraz licznie zgromadzona Służba Liturgiczna. Atmosfera wspólnoty, radości i wdzięczności była wyraźnie odczuwalna, szczególnie w tym wyjątkowym czasie jubileuszu 50-lecia parafii.
W homilii celebrans nawiązał do Ewangelii o pustym grobie, podkreślając, że poranek wielkanocny rozpoczyna się „gdy jeszcze było ciemno”. Zwrócił uwagę, że także w życiu człowieka często pojawiają się momenty ciemności – doświadczenia bólu, strat, niepewności czy cierpienia. Jednak to właśnie w takich chwilach Bóg rozpoczyna nowe działanie.
Najważniejsze przesłanie homilii wybrzmiało w kilku mocnych obrazach i słowach:
- Zmartwychwstanie zaczyna się od znaku – odsuniętego kamienia – który budzi pytanie i prowadzi do wiary.
- Droga uczniów do grobu to „bieg serca” – obraz człowieka, który szuka Boga, nawet jeśli jeszcze nie rozumie.
- „Ujrzał i uwierzył” – wiara rodzi się nie tylko ze spotkania, ale także z dostrzeżenia znaków Bożej obecności w życiu.
Ks. proboszcz odniósł te słowa do historii parafii, która w tym roku przeżywa jubileusz 50-lecia istnienia. Podkreślił, że jest to jak „pięćdziesiąt wielkanocnych poranków” – lat, w których Bóg działał często cicho, ale zawsze wiernie. Wskazał, że historia wspólnoty, od dekretu bp. Bernarda Czaplińskiego z 1976 roku, poprzez budowanie kościoła i wspólnoty, aż po dzisiejsze pokolenia, jest żywym świadectwem działania Boga.
Przywołał także konkretne przykłady z życia parafii – ludzi, którzy odnaleźli w niej wiarę, nadzieję i nowe życie. To właśnie oni są znakami Zmartwychwstania – dowodem, że Chrystus naprawdę żyje i działa.
Na zakończenie homilii padło ważne pytanie o przyszłość: czy parafia będzie jedynie miejscem tradycji, czy przestrzenią żywej wiary i spotkania z Chrystusem? Ks. proboszcz zachęcił, aby – na wzór uczniów – nie zatrzymywać się przy grobie, ale iść dalej, niosąc światu Dobrą Nowinę.
Poranna liturgia była pełna radości i nadziei. Wybrzmiało w niej najważniejsze orędzie chrześcijaństwa: Chrystus zmartwychwstał – naprawdę zmartwychwstał. A to oznacza, że nadzieja zawsze ma ostatnie słowo.
P.S Pragniemy złożyć serdeczne podziękowania wszystkim Parafianom, którzy brali udział w uroczystościach Triduum Paschalnego i Niedzieli Zmartwychwstania, za przygotowanie i czynny udział w liturgii i posługę w konfesjonale dla kapłanów, wielkie podziękowania dla p. Emilii i Sebastiana, Jacka, Bronisława, Bartosza za pomoc w zakrystii, dziękujemy ministrantom za ich wytrwałą służbę przy ołtarzu, panom z Rady Parafialnej i Parafianom za pomoc w świątecznym wystroju naszej świątyni, Bóg zapłać
Pani Annie i kwiaciarni Oranżeria za piękne świąteczne kompozycje kwiatowe. Wspólnocie Piękna Domu Bożego i tym osobom które zadbały o przygotowanie i posprzątanie kościoła na święta. Dziękujemy za przygotowanie i poprowadzenie procesji rezurekcyjnej. Dziękuje Policji i Straży Miejskiej za zabezpieczenie trasy.
