Wielki Piątek w naszej parafii był dniem głębokiej ciszy, modlitwy i skupienia, w którym wspólnota wiernych towarzyszyła Chrystusowi w Jego męce i śmierci na krzyżu.
Już od godziny 7.00 rano aż do późnych godzin wieczornych, do godz. 22.00, trwała nieprzerwana adoracja Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie. Wierni licznie przychodzili do świątyni, aby w ciszy serca rozważać tajemnicę zbawczej ofiary Chrystusa. Tego dnia obowiązywał post ścisły oraz całkowita wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i alkoholu, co podkreślało pokutny charakter Wielkiego Piątku.
O godzinie 17.00 Parafianie zgromadzili się na Drodze Krzyżowej, rozważając kolejne stacje męki Pańskiej. Bezpośrednio po niej rozpoczęto Nowennę do Miłosierdzia Bożego, powierzając Bogu cały świat i prosząc o łaskę nawrócenia dla wszystkich ludzi.
Centralnym punktem dnia było Nabożeństwo Męki Pańskiej o godz. 18.00, któremu przewodniczył ks. Sławomir Dzierman. Liturgia rozpoczęła się w atmosferze głębokiej powagi i skupienia. Wierni wysłuchali opisu Męki Pańskiej według św. Jana, który na nowo uobecnił wydarzenia Golgoty.
W homilii ks. Sławomir zwrócił uwagę na nieustanną aktualność dzieła zbawienia dokonanego przez Jezusa na krzyżu. Podkreślił, że krzyż nie jest jedynie wydarzeniem historycznym, ale żywym znakiem miłości Boga do każdego człowieka. Kapłan skierował do wiernych poruszające pytanie: co ty zrobisz z faktem, że Jezus umarł za ciebie na krzyżu? Zachęcił, aby nie pozostawać obojętnym na orędzie zbawienia, lecz odpowiedzieć na nie wiarą i przemianą życia.
Po homilii nastąpiła rozbudowana modlitwa powszechna, w której Kościół ogarnął swoją modlitwą cały świat – wierzących i niewierzących, potrzebujących, cierpiących oraz wszystkich ludzi dobrej woli.
Następnie odbyła się uroczysta adoracja Krzyża. Wierni podchodzili z wielką czcią, aby ucałować znak naszego zbawienia, oddając hołd Chrystusowi, który oddał za nas swoje życie.
Kolejnym momentem liturgii było udzielenie Komunii Świętej, po czym Najświętszy Sakrament został przeniesiony z ołtarza adoracji do przygotowanego Grobu Pańskiego. W uroczystej procesji wierni towarzyszyli Jezusowi, wyrażając swoją miłość i wdzięczność.
Po zakończeniu liturgii odśpiewano wszystkie części Gorzkich Żali, a następnie młodzież oazowa trwała w adoracja Pana Jezusa w Grobie Pańskim, która przeciągnęła się do późnych godzin nocnych. Był to czas osobistej modlitwy, zadumy i trwania przy Chrystusie, który oddał życie z miłości do człowieka.
